Het koetshuis waar paarden hinnikten,

zij die kwamen en weg gingen.

De kelder onder het koetshuis

met bier vaten en ter zake inbreng.

Daar waar jij  je plaats wist,

een hoop op beter weten leven.

Het koetshuis  in haar oude glorie gerestaureerd,

nieuwe generaties,  land beheren.

Stappen op de oprijlaan

leggen vast in oud hoefgetrappel,

oude wagens in nieuw metalliek lak

Een wandelstok steunt mijn stappen

het uitzicht lokt mij naar zich toe,

de aanraking van geld en goederen.

De hitte van een zomer kalmeert

onder de koele bladeren van de bomen,

een luchtigheid wordt gevat in ernst

het koetshuis vraagt erom.

Adriana Vriesman