als  tranen het stoepje schrobben

voor mijn deur

hoe goed  ook bedoeld

rollen rommelig dagen

naar buiten

 

in alles ben ik alleen

Ik ben alleen

 

gesprekken over het dooie graf

vraag niet naar de redenen

Ik gaf geen wenk of knipoog

het is houvast van de letters

blind  vertrouwen in mij zelf

op de kale takken sneeuw

dotterig en romig wit

achter het winter muurtje

de blindheid van de mens

breng het koele water naar  zee

verliefdheid van jaren zwemt mee

welkom, welkom in deze show.

Schrob het stoepje schoon

t is show ....t is show

Guda Vriesman.