Het geheugen bos.

Het geheugen bos staat volop in bloei.

Ik nijg er naar om de bloemen te plukken ,

en de takken naar mij toe te trekken .

Iets houd mij tegen .

Waarom zal ik de bloemen tot mij nemen?

Zij verwelken in mijn hand de takken

komen zonder sapstroom van de bron.

Waren het,…. de in jonge jaren takken,

die wild zwiepten door kille wind,

bloemen die fladderen door de lucht,

mijn hart probeerde te raken.

Nu kijk ik naar het resultaat van bloei.

Alles is tot rust gekomen.

ik bezeer mij niet meer aan

jonge scheuten van de stam.

Er staat geen boom stram recht op

zij buigen met de wind mee.

Adriana Vriesman.

het

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s