Moeder.

Moeder.

Zaandam vervliegt met de tijd

ik volgde je

je weinige woorden met krassen erdoor

het stille verlangen naar een bruisende stad

naar die jeugd

nog niet, neer gedrukt door een strak dorps leven

waar het bruisende van een stad

weg ebde met de golven van de zee

ik kende je wist wat je niet zei

Zaandam zal vervliegen met de tijd

als ik er niet meer zal zijn

Adriana Vriesman.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s