oude nostalgie gedachten

Wanneer de deur opengaat ziet

de schone gerafelde bloem;  de grijsaard.

die gezwind op wakkere vleugels

de  dunne lucht doorsnijd,

een ieder heeft het nakijken.

De rust die elke nacht het bed doorwoelt

verlangend naar die  blozende rode roos

als dien avond; de mijne mocht zijn!

hoe schoorvoetend zal ik de salon betreden,

de dagen van verlangend jagen naar

de romantische honger van nadien.

wie zal mij genezen

al mocht het een uur zijn

om die schone roze rode roos

in mijn hart te bewaren .

Adriana

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s