Dag klein duinviooltje,

daar langs het zandpad,

naar de top van het duin.

je bloemblaadje  paarsblauw

met het hartje geel

begroetend naar mij toe.

zo stil en oplettend,

sta je daar voor korte tijd.

voor iedereen die je wil zien.

volgend jaar na lang wachten.

zal je dan op dezelfde plaats staan?

daar verderop… de blauwe zee distel.

de hele echte….

het is een zeldzaamheid.

dat ik je mag bekijken

voorover mag buigen.

de kleine wonderen van de natuur.

zal ik je weer zien?

of zal ik je moeten begroeten

met de beelden in mijn geest.,

die ik opgedaan heb

toen ik je daar zag staan

AdrianaVriesman