Een lijf in de jaren

kleine stapjes over het gras

groen en mals onder je voeten

zo een jong leven in “bloei”

sneeuw en ijs voor je voeten

je staat “even”in de deur

verder kunnen je voeten niet

de gladheid van een leven

schiet langs je heen

de natuur stilt je heimwee

Opgeslagen in je geheugen

beleef je je kinderjaren

van een winter.. van een zomer!

zo maar even op dat tijdstip

zoals jij het hebben wilt.

Je stapt verder de ouderdom in

volkomen onbekend

als een pas geboren kind

Jouw ouderdom alleen van jouw

is iedere dag nieuw

je weet.. hebt geleerd de tijd

is niet meer van belang

Je voelt je vrij

De dag loopt met je mee.

Adriana Vriesman.