vallende bladeren.

Vallende bladeren

Nu mijn bladeren

Kleuren en verdorren

mijn hart naar achttien jaren reikt

en de wereld  zie

zoals hij mag zijn

als een laatste  rode roos

aan de tak midden november

zij richt zich kleurig donkerrood

wacht op de laatste zonneschijn

en is zo bewonderlijk

als het opnieuw geboren zijn

Adriana

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s