februari.

Sprokkel maand:

Het koude zonlicht vlekt hier en daar

op de ijskoude aarde “februari”

de niets zeggende vergeten maand .

het nieuwe jaar wenkt ons

we ruimen , vegen  de aarde,

schrobben onze huid.

als je langs komt vragen we je binnen te komen

zie de koude aarde en de rustende bomen

schenken warme wijn voor de brandende gloed.

het nieuwe jaar murmelen we verder

en spreken heftig het verleden

wrijven over onze wangen om  gezondheid te vangen

en wijzen naar de jonge zon

waar we de vonkjes ervan sprokkelen

noch wijs en dwaas wordt de lente geboren

de maan mat en leeg vult de nacht

een koude wind blaast onder de deur door

doch  hoor! de vogel fluit al voor zijn bruid

ik als mens wordt weer opnieuw geboren

als de lente mij de tedere ochtend laat zien.

Adriana Vriesman.